فرهنگ وهنر

تحلیل حواشی بازگشت سلبریتی‌ها به تلویزیون: جذابیت مخاطب نیازمند راهکار بنیادین

چند روز است که بحث درباره بازگشت برخی چهره‌های شناخته‌شده به تلویزیون و خروج برخی دیگر، در فضای مجازی و رسانه‌های رسمی داغ شده است. رسانه‌ها هر یک در این زمینه نظری ارائه کرده‌اند و حتی کمپین‌هایی نیز راه‌اندازی شده است.

بدون تردید، این اتفاقات و بزرگ‌نمایی آن تأثیر مثبتی بر افکار عمومی نخواهد داشت و بیش‌تر از پیش ذهن مردم را به موضوعی می‌کشاند که اهمیتی چندانی ندارد. نکته مهم این است که با چه راهکاری می‌توان محبوبیت رسانه ملی را در میان سلایق گوناگون مردم بالا برد.

آیا تنها بازگشت چند چهره سرشناس و سلبریتی می‌تواند این محبوبیت و مخاطب‌پسندی را افزایش دهد؟ در این که صدا و سیما باید برای جذب مخاطب عزمی جدی داشته و اقدامات اساسی انجام دهد شکی نیست، اما باید این اقدامات پایه‌ای‌تر و اصولی‌تر باشد، زیرا آمدن و رفتن چهره‌ها درد‌ها را دوا نخواهد کرد.

در سراسر جهان، مخاطبان قصه‌شنیدن در قالب تلویزیون را از هر چیز دیگری دوست دارند، چرا که شنیدن قصه با ذات و فطرت انسان عجین شده است. روزگاری این قصه‌گویی از زبان پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها بود، سپس کتاب، و امروز در قالب فیلم و سریال. بی‌شک بهتر است تلویزیون تمرکز خود را بیش‌تر از پیش بر سریال‌سازی بگذارد و از هنرمندانی که تخصص خوبی در این عرصه داشته و چندین بار امتحان خود را پس داده‌اند، دعوت کند و دستشان را برای فعالیت باز‌تر بگذارد.

مدتی پس از ناآرامی‌های سال گذشته، سریال لیسانسه‌ها از شبکه آی فیلم بازپخش شد و به شدت مورد استقبال قرار گرفت، به طوری که حتی تکه‌کلام‌های این سریال مجدد در جامعه رواج یافت و بین مردم نقل می‌شد. این سریال نشان داد که حتی در چنین شرایطی نیز تلویزیون می‌تواند مهمان خانه‌های مردم باشد.

به شرطی که از افراد متخصص، نه لزوما سلبریتی و چهره، بهره‌گیری کند. افرادی متخصص که نبودشان و کار نکردنشان برای بسیاری سوال‌برانگیز شده است. بازگشت چنین هنرمندانی که چندین بار در تلویزیون، شبکه نمایش خانگی و برنامه‌های تلویزیونی امتحان خود را به خوبی پس داده‌اند و مردم همیشه آثارشان را دوست داشته‌اند، قطعا به چشم مردم می‌آید.

نباید از یاد برد که تنها با بازگشت چند چهره – چه درست، چه غلط – نمی‌توان به مقصد مهم یعنی جذب مخاطب و بازگرداندن جایگاه واقعی و قبلی تلویزیون امیدوار بود. چه بسا برخی از این بازگشت‌ها اثراتی بسیار مخرب‌تر از پیش بر اطمینان مخاطب بگذارند.