تاب آوری در شرایط ضروری؛ اهمیت خودیاری و تحکیم روابط اجتماعی_طلوع شرق

عوامل موثر بر تاب آوری در شرایط اضطراری

– عوامل فردی

سلامت جسمی و روانی، توانایی‌های حل قضیه و تصمیم‌گیری، خودکارآمدی و مطمعن به نفس، انعطاف‌پذیری و توانایی سازگاری، حمایتاجتماعی و روابط بین‌فردی. 

– عوامل سازمانی

آمادگی برای بحران، استراتژی‌های مدیریت بحران، منبع های و تجهیزات، ارتباطات مؤثر و همکاری. 

– عوامل اجتماعی

انسجام اجتماعی، اندوخته اجتماعی، حمایتدولت و نهادهای مدنی، دسترسی به اطلاعات و منبع های موثق و رسمی. 

کشورها این چنین می‌توانند از شرایط اضطراری به گفتن فرصتی برای اندوخته‌گذاری در سلامت روان منفعت گیری کنند و از پشتیبانی و دقت بیشتری که دریافت می‌کنند برای گسترش سیستم‌های مراقبتی بهتر در درازمدت منفعت ببرند.

اهمیت تاب آوری در شرایط اضطراری

– افت صدمه‌های ناشی از مشکلاتها

– تسریع در فرآیند بازیابی و برگشت به شرایط عادی

– افزایش آمادگی برای روبه رو با مشکلاتهای احتمالیِ آتی

– بهبود سلامت و رفاه عمومی

تقریباً همه افرادی که تحت تأثیر شرایط اضطراری قرار می‌گیرند، دچار استرس غیرعادی خواهد شد که طبق معمول با گذشت زمان بهبود می‌یابد.

به گزارش سایت خبر «رسانی سازمان جهانی بهداشت»، از هر پنج نفری که در ۱۰ سال قبل جنگ یا درگیری را در نقاط گوناگون جهان توانایی کرده‌اند، یک نفر (۲۲ درصد) دچار افسردگی، اضطراب یا اختلال استرس بعد از سانحه شده است.

شرایط اضطراری به طور قابل توجهی خدمات سلامت روان را تحت تاثییر قرار می دهد و در عین حال دسترسی به مراقبت‌های باکیفیت را افت می دهد.

در این بین افراد مبتلا به بیماری‌های شدید روانی به اختصاصی در اوقات اضطراری، صدمه‌پذیرتر می باشند و نیاز به دسترسی به مراقبت‌های بهداشت روان و دیگر نیازهای اساسی دارند.

بنابر آمار این سازمان، هر ساله میلیون‌ها نفر تحت تأثیر شرایط اضطراری همانند درگیری‌های مسلحانه و بلایای طبیعی قرار می‌گیرند. این مشکلاتها حالت خانواده‌ها، معیشت و خدمات الزامی را دچار اختلال می‌کنند و به طور قابل توجهی بر سلامت روان افراد تأثیر می‌گذارند. تقریباً همه افراد صدمه‌دیده دچار استرس و اضطراب خواهد شد. اما اقلیتی از آنها به بیماری‌های روانی همانند افسردگی یا اختلال استرس بعد از سانحه مبتلا خواهد شد.

زیاد تر افرادی که تحت تأثیر شرایط اضطراری قرار می‌گیرند، حس اضطراب، غم، ناامیدی، مشکلات خواب، خستگی، تحریک‌پذیری، خشمگینی یا درد را توانایی می‌کنند. این پیامدها طبق معمولً با گذشت زمان بهبود می‌یابد، اما برخی از افراد حساس تر امکان پذیر به یک اختلال اشکار روانی مبتلا شوند. 

در مناطق صدمه‌دیده از درگیری، افراد مبتلا به بیماری ها به اختصاصی در طول و بعد از شرایط اضطراری صدمه‌پذیرتر می باشند و نیاز به دسترسی به نیازهای اولیه و مراقبت‌های بالینی دارند.