
مطالعات علمی نشاندهنده مخاطرات جدی سلامتی ناشی از همجنسبازی بر بدن و روان
به گزارش گروه علم و پیشرفت طلوع شرق، همجنسبازی در حالی که در جوامع غربی به عنوان یک رفتار رایج تلقی میشود و تلاشهای فراوانی برای لسازی آن صورت گرفته، اما یافتههای علمی متعدد میکند که این گرایش تبعات نگرانکنندهای برای سلامت فردی و اجتماعی دارد.
کاهش قابلتوجه امید به زندگی
جی ساتیناور در کتاب همجنسبازی و سیاست حقیقت مستند کرده است که افراد همجنسباز بین بیست و پنج تا سی سال از طول عمر طبیعی خود را از دست میدهند. طیف وسیعی از بیماریها از جمله سوزاک، کلامیدیا، سیفلیس، تبخالی، ایدز، ویروس اچآیوی، عفونتهای مقاربتی گوناگون، بیماریهای رودهای، انواع سرطان، اعتیاد به الکل و مورد خودکشی در این گروه نسبت به عموم جامعه بسیار رایجتر است.
یک تحقیق در کانادا که در مجله بینالمللی اپیدمیولوژی چاپ شده، نشان میدهد در مناطق شهری با جمعیت بالا، امید به زندگی در مردان همجنسباز و دوجنسگرا در مقایسه با سایر مردان هشت تا بیست سال پایینتر است. این یافته بر اثر مخرب این سبک زندگی بر طول عمر صحه میگذارد.
عفونتها و بیماریهای منتقله از طریق رابطه جنسی
دادههای ارائهشده در کنفرانس ملی پیشگیری از بیماریهای مقاربتی در مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای ایالات متحده در سال ۲۰۱۰ فاش کرد که نرخ تشخیص اچآیوی در مردانی که با همجنس رابطه دارند، بیش از چهل و چهار برابر مردان دیگر و چهل برابر زنان است. میزان سیفلیس اولیه و ثانویه در این گروه نیز به ترتیب چهل و شش برابر مردان و هفتاد و یک برابر زنان گزارش شده که نشاندهنده آسیبپذیری شدید است.
مطالعهای در کنفرانس بینالمللی ایدز سال ۲۰۰۰ کرد که شانزده درصد مردان همجنسباز مبتلا به اچآیوی در یک نمونهگیری سراسری آمریکا، اعتراف کردهاند که حداقل یکبار رابطه محافظتنشده با شریک جنسی داشتهاند که از بیماری خود آگاه نبوده است. مرکز پیشگیری از بیماریها نیز هشدار داده که این گروه در خطر بالایی برای ابتلا به هپاتیت، هپاتیت، اچآیوی و ایدز قرار دارند.
گزارش آوریل ۲۰۱۱ این سازمان تأکید کرد که با وجود پذیرش اجتماعی، سلامت جنسی همجنسبازان در آمریکا نه تنها بهبود نیافته بلکه تقریبا دو دهه است به صورت نامتناسبی بالا مانده و افزایش یافته است. بررسیهای دیگر نیز نشان میدهد زنان دوجنسگرا مصرف مواد مخدر بیشتری داشته و زنان همجنسباز نرخ بالاتری از واژینوز باکتریایی و هپاتیت را نسبت به زنان دگرجنسگرا نشان میدهند. نگرانکنندهتر آنکه بسیاری از افراد مبتله شریک جنسی خود را از بیماری آگاه نمیکنند.
خطر افزایشیافته سرطان
تحقیق سال ۲۰۱۱ منتشرشده در مجله سرطان تثبیت کرد که مردان همجنسباز نزدیک به دو برابر مردان دگرجنسگرا دچار سرطان میشوند. انجمن سرطان آمریکا بر اساس دادههای موجود، مردان همجنسباز را در معرض خطر افزایشیافته سرطانهای ریه، بیضه، روده بزرگ و مقعد قرار داده است. در زنان همجنسباز و دوجنسگرا نیز سرطانهای سینه، ریه، کولون، تخمدان و آندومتر رایجتر است. عوامل خطر برای هر دو تا حد زیادی ناشی از مصرف بالای دخانیات، الکل و اضافه وزن است.
آسیبهای جدی به سلامت روان
بررسی شیوع سلامت روان در هلند نشان میدهد افراد با گرایش همجنسی در خطر بالاتری برای اختلالات روانپزشکی از جمله اختلالات خلق، اضطراب و سوءمصرف مواد قرار دارند. مطالعه در نیوزلند نیز جوانان همجنسباز و دوجنسگرا را در مقایسه با همسنان دگرجنسگرا در معرض خطر بیشتر برای افکار و رفتار خودکشی، افسردگی، اضطراب فراگیر، وابستگی به دخانیات و اختلالات متعدد معرفی کرده است.
نتایج مشابهی در سال ۲۰۰۱ در مجله آمریکن ژورنال آف پابلیک هلت منتشر شد که بر رابطه مستقیم بین گرایش همجنسی و افزایش خطر کلی اختلالات اضطراب، خلق، مصرف مواد و افکار خودکشی تأکید داشت.
خشونت خانگی در روابط همجنسی
برخلاف تصور رایج، خشونت خانگی در روابط همجنسی بسیار شایع است. یک برنامه حمایتی در بوستون آمریکا گزارش کرد که نیمی از تماسهای دریافتی از قربانیان تجاوز مربوط به خشونت خانگی بوده است. نظرسنجی سال ۱۹۹۱ مجله تحقیقات خدمات اجتماعی بر روی بیش از هزار و صد لزبین نیز نشان داد که بیش از نیمی از آنها توسط شریک زن خود مورد آزار قرار گرفتهاند.
یافتههای سال ۲۰۱۱ همچنین حاکی از آن است که دانشآموزان همجنسباز نرخ بالاتری از رفتارهای خشونتآمیز، خودکشی، مصرف دخانیات، الکل و سایر مواد مخدر را تجربه میکنند.
جمعبندی
مجموعه یافتههای علمی مورد استعراض در این گزارش یکپارچی نشان میدهد که همجنسبازان با طیف وسیعی از مخاطرات سلامتی جسمی، اختلالات روانپزشکی و کاهش قابلتوجه امید به زندگی روبرو هستند. این واقعیات علمی ضرورت توجه جدی سیاستگذاران و جامعه پزشکی به ابعاد پیشگیری و درمان را دوچندان میکند.