مهندس پروژه پس از یک شکار پرخطر، هر دو شیر را بکشت و در سال ۱۹۲۵ ه‌هایشان را به موزه فیلد در شیکاگو اهدا کرد
اکنون دانشمندان این موزه به همکاری با دانشگاه ایلی‌نوی اوربانا-شامپین، با استفاده از می‌کروسکوپ و تکنیک‌های ژنومیک، موه‌ای استخراج شده از دندان‌های شیر‌ها را بررسی کرده‌اند.
تحلیل‌ها طیف وسیعی از طعمه‌ها شامل زرافه، انسان، اوریکس، بز کوهی آب‌دوست و گورخر را فاش کرد؛ حتی اثرات دو زرافه نیز شناسایی شد.
آلیدا دو فلامینگ، رهبر تیم ژنومیک، بیان کرد که روش‌های دی‌ان‌ای باستانی امکان شناسایی گونه‌های طعمه بیش‌تری را در نمونه‌های مو فراهم آورده است.
تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای
تحقیقات با بررسی تخریب دی‌ان‌ای در طول زمان آغاز شد و سپس بر دی‌ان‌ای می‌توکندری متمرکز گردید که از طریق مادر ارث بری می‌شود و ردیابی نسب را آسان می‌سازد.
اندازه کوچک ژنوم می‌توکندری، باز‌سازی گونه‌های طعمه بالقوه را در قطعات مو تسهیل کرده است.
یافتن مو کل یالدار (ویلدبیست) نتایج شگفت‌انگیزی بود؛ زیرا نزدیک‌ترین مرتع این گونه در دهه ۱۸۹۰ بیش‌تر از ۵۰ مایل از محل قتل شیر‌ها فاصله داشت. این امر نشان می‌دهد شیر‌ها آن روز‌ها مسافت‌های دور‌تری را پیموده‌اند یا کل‌های یالدار در منطقه ساوو وجود داشته‌اند.
شیر‌ها خواهر و برادر بودند
شیر‌ها ژنوم می‌توکندری مادری یکسانی داشتند، بنابراین خواهر و برادر بوده و احتمالا در کنیا یا تانزانیا متولد شده‌اند.
محققان همچنین اثر دی‌ان‌ای گاومیش در رژیم غذایی شیر‌ها را کشف کردند، در حالی که امروزه گاومیش طعمه ترجیحی آن‌ها نیست.
این روش مولکولی اکنون امکان شناسایی طعمه‌ها از تکه‌های بسیار کوچک، حتی کوچک‌تر از ناخن انگشت را فراهم می‌کند.
لایه‌های موجود در حفره دندان، رژیم غذایی عمر شیر را نشان می‌دهند؛ لایه‌های پایین‌تر مربوط به طعمه‌های قبلی و لایه‌های بالایی به طعمه‌های اخیر. چنین تحلیل‌هایی می‌تواند درک درگیری انسان و شیر را عمیق‌تر کند و راهکار‌های کاهش خطرات را برای جوامع آفریقایی هدایت نماید.