ساعات کار طولانی چگونه باعث بیماری و مرگ می‌شود؟
افزایش استرس، اضطراب، کمردرد و فشار خون بالا؛ اگر شما هم ساعات طویل در دفتر کار می‌کنید، احتمالا با این قبیل مشکلات ناشی از کار بیش از حد و تأثیر آن‌ها بر سلامت‌تان آشنا هستید.
با وجود تشدید بحث‌ها درباره اینکه آیا زمان هفته کاری چهار روزه فرا رسیده است یا خیر، برخی مشاغل به سمت دیگر حرکت می‌کنند ماه ژوئیه، یونان قانونی تصویب کرد که به برخی کارفرمایان اجازه می‌دهد هفته کاری شش روزه را اجباری کنند و سامسونگ نیز از مدیرانش خواسته است یک هفته شش روزه کار کنند. اکنون این سوال پیش می‌آید که کار کردن طویل‌مدت چه تأثیری بر بدن می‌گذارد.
سال ۲۰۲۱، سازمان جهانی بهداشت (WHO) و سازمان بین‌المللی کار (ILO) گزارشی منتشر کردند که بازدید خطرات کار بیش از حد بر سلامت را نشان می‌داد. این گزارش بیان کرد ساعات کار طویل که بیش‌تر از ۵۵ ساعت در هفته تعریف می‌شود، علت ۷۴۵۰۰۰ مرگ ناشی از سکته مغزی و بیماری‌های قلبی در سال ۲۰۱۶ بوده که از سال ۲۰۰۰ افزایش ۲۹ درصدی داشته است.
الکسیس دسکاتا، محقق بیمارستان و دانشگاه آنژه اینسقم در فرا‌نسه، می‌گوید داده‌های کافی برای نشان دادن اینکه کار بیش از حد نخستین بیماری شغلی جهان است، وجود دارد. همانطور که تحقیقات مشخص می‌کند، حتی ۴۰ ساعت کار در هفته که مدتی است به عنوان استاندارد تعادل بین کار و زندگی شناخته می‌شود، ممکن است آنچه فکر می‌کردیم برای سلامتی ما سودمند باشد، نباشد.
عواقب نهان کار بیش‌تر از حد
اثرات کار بیش از حد بر سلامتی می‌تواند مستقیم و غیر‌مستقیم باشد. استرس مرتبط با ساعات طویل کار می‌تواند بر سلامت تأثیر مستقیم بگذارد، چون بدن را در حالت ستیز یا گریز (واکنش فیزیولوژیک در برابر موقعیت‌های خطرناک) ثابت نگه می‌دارد. این حالت به نوبه خود باعث افزایش سطح کورتیزول می‌شود که در پی آن بر سطح قند خون تأثیر می‌گذارد و سیستم ایمنی را دچار تغییر می‌کند.
با گذشت زمان، اگر این سختی و استرس مزمن شود، می‌تواند منجر به مشکلات سلامتی از قبیل فشار خون بالا، سردرد، اضطراب، افسردگی، مشکلات گوارشی، بیماری قلبی، حمله قلبی، سکته مغزی یا اختلالات خواب شود.
ساعات کار طویل می‌تواند تأثیر غیر‌مستقیم هم داشته باشد، به این صورت که زمان انجام فعالیت‌های سالم افراد را از بین می‌برد. دسکاتا می‌گوید هنگامی که بیش از حد کار کنید، دیگر زمانی برای خوب خوابیدن، خوب غذا خوردن و خوب ورزش کردن ندارید. وقتی فعالیت‌های اوقات فراغت، همانند پیاده‌روی و ورزش یا گذراندن زمان با خانواده و دوستان را با کار زیاد جایگزین کنید، اثرات منفی این انتخاب بر سلامت شما تشدید می‌شود.
همانطور که تحقیقات نشان داده، اثرات منفی کار بیش از حد بر سلامت ممکن است سال‌ها نهان بمانند. در گزارش منتشرشده توسط WHO و، بیش‌ترین مرگ‌ومیر‌های ناشی از کار بیش از حد در کارگران بالای ۶۰ سال بوده که در جوانی ۵۵ ساعت یا بیش‌تر کار کرده بودند.
گریس سمباجوی، محقق دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه ایندیانا در بلومینگتون، ایندیانا، می‌گوید به نظر می‌رسد ده سال نقطه‌ای است که در آن ما واقعا شاهد افزایش اثرات جمعی کار بیش از حد بر سلامت هستیم. برای افرادی که ساعات طویل را در بازه زمانی کوتاه‌ی کار می‌کنند، برای مثال برای تمام کردن یک پروژه استرس‌زا، اثرات کار بر سلامتی کمتر است و اگر ساعات طویل کار متوقف شود، می‌توان اثرات آن را کاهش داد.
اگرچه قوی‌ترین اثرات در کارگرانی که بیش‌تر از ۵۵ ساعت در هفته کار می‌کنند دیده می‌شود، سمباجوی تأکید می‌کند که این اثرات در کارگرانی که بیش‌تر از ۴۰ ساعت در هفته کار می‌کنند نیز مشاهده می‌شود.
سمباجوی می‌گوید حتی ۴۰ ساعت کار در هفته از منظر سلامتی چندان عالی نیست. همانطور که تحقیقات مشخص می‌کند، کاهش ساعات هفته کاری بهبودی در کیفیت زندگی، بهبود خواب و کاهش استرس به همراه دارد. در نتیجه، برخی از کشور‌ها اقدام به حمایت از هفته‌های کاری کوتاه‌تر و مرخصی‌های طولانی‌تر کرده‌اند. این کشور‌ها شامل ایسلند (جایی که ۸۶ درصد از کارگران چهار روز در هفته کار می‌کنند) و دانمارک (دارای یک هفته کاری رسمی ۳۷ ساعته با پنج هفته مرخصی اجباری در سال) می‌شود.
نشستن طویل زمان چطور خطر را افزایش می‌دهد؟
مطابق اداره آمار کار ایالات متحده، کارگران غیر‌نظامی به طور متوسط ۳.۴۶ ساعت در روز می‌نشینند. برای کارمندان اداری، این رقم ممکن است ۸ تا ۱۰ ساعت در روز باشد، در حالی که برای مشاغل یدی، این رقم ممکن است به اندازه ۱ ساعت در روز باشد.
برای کارکنان اداری، گذراندن ساعات طویل پشت میز می‌تواند با افزایش خطر ابتلا به تعدادی از بیماری‌های مزمن همانند فشار خون بالا یا دیابت نوع ۲، در طول زمان مرتبط باشد و این خطر تنها زمانی افزایش می‌یابد که زمان بیش‌تری را در محل کار بگذرانید. آیدان بوفی، محقق دانشگاه لیمریک در ایرلند که تحقیقاتش بر اثرات بی‌تحرکی کارکنان اداری بر سلامت‌شان تمرکز دارد، می‌گوید اگر ساعات کاری‌تان را افزایش دهید، زمان نشستن‌تان را افزایش داده‌اید.
کارکنان ادارات نیز به علت ساعت‌های طویل نشستن در روز، در معرض صدمه‌هایی همانند گردن درد یا کمردرد قرار دارند. رایان استاینر، فیزیو‌تراپیست کلینیک کلیولند در کلیولند، اوه‌ایو، می‌گوید نشستن یک موقعیت تنش‌زا برای ستون فقرات است.
این مشکلات سلامتی را می‌توان با ورزش جبران کرد و خطرات آن در افرادی که به طور متوسط ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی دارند به می‌زان قابل‌توجه‌ی کاهش می‌یابد. این اثرات را می‌توان با استراحت‌های مختصر در طول روز، چه به طور راه رفتن چند دقیقه‌ای چه به طور جابه‌جا شدن به حالت ایستاده، جبران کرد.
تناقض فعالیت بدنی
با این حال، برای افرادی که کار یدی می‌کنند، افزایش فعالیت بدنی می‌تواند وضع را بدتر کند، اتفاقی که به آن تناقض فعالیت بدنی می‌گویند. اگرچه افزایش فعالیت بدنی در اوقات فراغت به محافظت در برابر بیماری‌های قلبی-عروقی کمک می‌کند، افزایش فعالیت بدنی اگر بخشی از کار باشد، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی را افزایش می‌دهد.
محققان تا به امروز در تلاش برای فهمیدن دلایل این تناقض هستند، اما یک توضیح ممکن این است که برخلاف اوقات فراغت، کارگران کنترلی بر طول و شدت فعالیت بدنی خود ندارند.
بوفی می‌گوید بدن کارگران تحت تنش مزمن قرار می‌گیرد و آن‌ها زمانی برای بهبودی ندارند چون روز بعد مجدد کار آغاز می‌شود. اثرات تنش مزمن با عوامل دیگر سبک زندگی، همانند نداشتن رژیم غذایی متعادل یا اولویت ندادن به خواب، ترکیب می‌شود.
از نظر دیگر، ورزشکاران برگزیده از سطح بالای فعالیت بدنی خود تأثیر منفی نمی‌بینند. دلیلش احتمالا این باشد که آن‌ها برای نگه‌داشتن کارکرد ورزشی خود، باید استراحت، ریکاوری و تغذیه خوب را در اولویت قرار دهند.
شرایط کاری مهم است و انعطاف‌پذیری تفاوت تشکیل می‌دهد
محیط کاری شما می‌تواند تنش و استرس ناشی از ساعات طویل کار را افزایش دهد یا برعکس، این خطرات را جبران کند.
همانطور که تحقیقات نشان داده، کارگرانی که کنترل بیش‌تری بر محیط کارشان دارند (برای مثال توانایی کنترل شدت کار یا تعداد مسئولیت‌هایی که بر عهده می‌گیرند) در مقایسه با همتایان خود که کنترل کمتری دارند، تنش کمتری دارند. این توانایی به نوبه خود منجر به نتایج بهتری همانند کاهش خطر بیماری قلبی می‌شود. سمباجوی می‌گوید ما می‌دانیم مشاغل با تقاضای بالا و کنترل کم با بیماری‌های قلبی-عروقی مرتبط هستند.
کارمندانی که برنامه کاری‌شان انعطاف‌پذیری دارد و شامل توانایی تنظیم برنامه کار برای برآوردن نیاز‌های زندگی خانوادگی می‌شود، نسبت به کارگرانی که کنترلی بر برنامه خود ندارند، از سلامت روان بهتری برخوردار هستند. این تأثیر حتی در مقایسه با کارمندانی که هر هفته ساعت‌های مشابه‌ی کار می‌کنند، برقرار است.
پرل مک‌الفیش، محقق دانشگاه علوم پزشکی آرکانزاس می‌گوید انعطاف کاری، جدا از تعداد ساعات کاری، جدا از مرخصی با حقوق، با افسردگی یا اضطراب همبستگی منفی دارد. افرادی که این انعطاف‌پذیری را دارند، نسبت به افرادی که این انعطاف‌پذیری را ندارند، اضطراب و افسردگی کمتری را تجربه می‌کنند.
آنچه که پیداست، وقتی سخن از کار برای زندگی می‌شود تا زندگی برای کار، هفته کاری کوتاه‌تر و انعطاف‌پذیر‌تر به سود همه است.