چگونه زمین در فروپاشی میدان مغناطیسی ۴۱ هزار سال پیش جان سالم به در برد

چگونه زمین در فروپاشی میدان مغناطیسی ۴۱ هزار سال پیش جان سالم به در برد؟, در طول رویداد لاشامپ، میدان مغناطیسی زمین تنها به ده درصد قدرت فعلی خود رسید، در حالی که قطبهای مغناطیسی به شدت از موقعیت جغرافیایی خود منحرف شدند. این تغییرات مدتی نزدیک به دو هزار سال به طول انجامید.

به گزارش طلوع شرق، محققان به رهبری آگنیت موخوپادهای از دانشگاه میشیگان با بهرهگیری از مدلسازی پیشرفته رایانهای، حالت مغناطیس کره زمین را در پنج مرحله کلیدی بازسازی کردهاند. حباب مغناطیسی محافظ زمین در اوج این رویداد، یعنی حدود ۴۱ هزار سال پیش، به شدت کاهش یافت و از وسعت طبیعی پنجاه و یک تا هفتاد هزار کیلومتر (معادل هشت تا یازده شعاع زمین) به تنها دو و نیم برابر شعاع زمین (حدود پانزده هزار و پانصد کیلومتر) انقباض کرد.

میدان مغناطیسی از یک حالت ساده دو قطبی به یک سیستم پیچیده با چندین قطب پراکنده در سراسر سیاره تبدیل شد. موخوپادهای توضیح میدهد ما تمام مناطقی که در آنها خطوط میدان مغناطیسی باز بودند را شناسایی کردیم و به تشعشعات کیهانی و ذرات پرانرژی خورشیدی اجازه دادیم تا به سطح زمین نفوذ کنند. ظهور شفقهای قطبی در تمام نقاط کره زمین این تغییرات تأثیر شگرفی بر شفقها داشت.

شفقهای قطبی از منطقۀ مرسوم خود در قطب شمال از طریق اوراسای غربی تا شمال آفریقا گسترش یافتند، در حالی که در نیمکره جنوبی بر فراز شرق استرالیا و نیوزلند مشاهده شدند. قطر بیضی شفقهای معمولی معمولاً کمتر از سه هزار کیلومتر است، اما در دورۀ لاشامپ به بیش از هشت هزار کیلومتر گسترش یافت، یعنی حدود سه برابر بزرگتر. در اوج این رویداد، شفقهای قطبی احتمالاً در سطح جهانی قابل دیدن بودند.

این پدیده فراتر از زیبایی بصری، سطح زمین را در معرض سطوح بالاتر از تشعشعات کیهانی و ذرات پرانرژی قرار داد که به طور بالقوه جو را متحول کرده و حیات روی سیاره را تحت تأثیر قرار دادند. تکامل انسان و سازگاری در برابر تشعشع رویداد لاشامپ با یک دوره حساس در تاریخ بشر همزمان بود گسترش انسان مدرن در اروپا، انقراض نئاندرتالها و ظهور اولین هنرهای غارشناسی شناختهشده.

همپوشانی نقشههایمناطق تحت تأثیر شفق با یافتههای باستانشناسی، همبستگیهای قانعکنندهای را به ویژه در غرب اوراسیا آشکار کرد. موخوپادهای میگوید ما دریافت کردیم بسیاری از این مناطق با فعالیتهای اولیه انسان از ۴۱ هزار سال پیش، بهویژه افزایش استفاده از غارها و استفاده از ضدآفتابهای کهن، به طور کامل مطابقت دارند.

ریون گاروی، دانشیار انسانشناسی دانشگاه میشیگان، اشاره میکند انسانهای مدرن در این دوره به طور فزایندهای از یک ماده معدنی که به عنوان ضدآفتاب طبیعی عمل میکند، استفاده میکردند. افزایش تولید این ماده و ارتباط آن با انسانهای مدرن از نظر آناتومیک در طول دورۀ لاشامپ، گواهی بر استفاده هدایتشده از آن برای محافظت در برابر تشعشع است.

انسانهای امروزی در این دوره نیز نوعی پوشش پوستی اختراع کردند که امکان تحرک بیشتر را فراهم میکرد و در عین حال محافظتی بالقوه در برابر تشعشعات افزایشیافته ایجاد میکرد. به نظر میرسد نئاندرتالها فاقد چنین فناوریهایی بودهاند و احتمالاً در برابر خطرات تشعشع بیدفاع ماندهاند. هشدار برای دنیای مدرن وابسته به فناوری اگر رویدادی مشابه لاشامپ امروز رخ دهد، عواقب آن برای جوامع وابسته به فناوری بسیار وخیم خواهد بود.

موخوپادهای هشدار میدهد که در چنین شرایطی، خاموشیهای گسترده برقراری خواهد شد. ماهوارههای ارتباطی از کار میافتند و بسیاری از زیرساختهای مخابراتی زمینی به شدت تحت تأثیر کوچکترین رویدادهای جوی فضایی قرار میگیرند. هرچند رویدادی مشابه لاشامپ در آینده نزدیک پیشبینی نمیشود، اما روندهای نگرانکنندهای وجود دارد.

میدان ژئومغناطیسی زمین در سالهای اخیر در حال کاهش است و در صد و هشتاد سال گذشته به طور مداوم در هر دو دهه یک درصد از قدرت خود را از دست داده است.