ورزش چگونه اعتماد به نفس را بالا می‌برد؟ نظر دکتر گراوندنیا
عزت نفس به زبان ساده به حس ارزش‌مندی و احترامی اشاره دارد که فرد نسبت به خود دارد. این مفهوم با می‌زان رضایت شخص از خویشتن و ارزیابی او از توان‌مندی‌ها، باور‌ها و ویژگی‌های شخصی گره خورده است. افرادی که عزت نفس بالایی دارند، خود را شایسته احترام و محبت می‌دانند و معتقدند که می‌توانند با چالش‌ها مقابله کرده و موفق شوند.
عزت نفس تحت تأثیر عوامل گوناگونی چون تجربیات شخصی، محیط خانوادگی، روابط اجتماعی و پیروزی‌ها یا ناکامی‌ها شکل می‌گیرد و در طول زندگی قابل تغییر است. عزت نفس سالم به افراد کمک می‌کند تا در برابر سختی‌ها و شکست‌ها انعطاف‌پذیر باشند و از انتقادات سازنده بهره‌مند شوند. در مقابل، عزت نفس پایین باعث می‌شود فرد حس ناتوانی کند، مدام دچار اضطراب گردد و از فرصت‌های آینده اجتناب نماید. اما ورزش چگونه می‌تواند باعث تقویت عزت نفس و بهبود حس فرد نسبت به خود شود؟
دکتر محمد گراوندنیا، دکترای روان‌شناسی، می‌گوید عزت نفس از مواردی است که رشد و سلامت جسم به شدت تحت تأثیر آن قرار دارد و حتی می‌تواند روان را به هم بریزد. او با اشاره به اینکه عزت نفس مادر همه اختلالات روان است، افزود اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات روان به نحوه چشمگیری تحت تأثیر عزت نفس قرار دارند. تحقیقات به طور کامل رابطه مثبتی بین تحرک و عزت نفس بالا گزارش داده‌اند، زیرا عزت نفس باعث می‌شود خودپنداری ما بهبود یابد، یعنی حس ما نسبت به خودمان بهتر شود.
به گفته این روانشناس، عزت نفس آنقدر اهمیت دارد که مستقیما با احترام به نفس، کاهش تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، افسردگی، اضطراب، اضطراب اجتماعی و موفقیت یا عدم موفقیت شغلی در ارتباط کامل است. دکتر گراوندنیا با بیان اینکه فعالیت فیزیکی بر اولین عامل تأثیر می‌گذارد یعنی عزت نفس یا خودپندار ما، ادامه داد افرادی که فعالیت فیزیکی کافی دارند، عزت نفس و خودپنداری بهتری دارند. زیرا ورزش باعث می‌شود هورمون اندروفین که با خودپنداری بهتر در افراد مرتبط است، در بدن ترشح شود.
به عقیده این دکترای روان‌شناسی، یکی از متد‌های درمانی در سراسر جهان برای افراد مبتلا به افسردگی، فعال‌سازی رفتاری است که پایه آن ورزش می‌باشد. این تراپیست در ادامه به مفهومی مهم به نام زندگی در ذهن اشاره کرد که می‌تواند بستر ابراز اختلالات روان در افراد شود. او گفت ذهن‌سازی بیماری عصر جدید است. اصلا اختلالی چون اضطراب، محصول ذهن‌سازی است و کنش و عملی چون ورزش می‌تواند آن را کاهش دهد.
او توضیح داد ما یا در جهان ذهن زندگی می‌کنیم یا در جهان تجربی. ورزش، چون حواس پنج‌گانه ما را درگیر می‌کند، ناخودآگاه باعث می‌شود ذهن‌آگاه شویم و در لحظه زندگی کنیم، نه در ذهن‌مان. حداقل در آن ساعتی که ورزش می‌کنیم، از غرق شدن در افکار ذهنی کاسته می‌شود.
به گفته این روانشناس، کنش آنقدر مهم است که متد تازه درمانی به نام درمان اکت (ACT) ظهور کرده که یکی از بهترین درمان‌های اضطراب در جهان است و بر پایه جدا کردن فرد از فکر و ذهن استوار است. تمرکز این درمان این است که فرد را ذهن‌آگاه کند تا به جای زندگی ذهنی، زندگی تجربی خود را تقویت نماید. در این میان ورزش، به دلیل درگیر کردن حواس پنج‌گانه، می‌تواند ما را از ذهن خود خارج نگه داشته و ما را اصطلاحا ذهن‌آگاه کند.
این استاد دانشگاه در ارتباط با اهمیت زندگی در بیرون از ذهن، کتابی را معرفی کرد و گفت کتاب از ذهنت بیرون بیا و زندگی کن اثر بسیار معتبر و معروفی است که نشان می‌دهد چگونه با گام‌به‌گام ذهن‌آگاه‌ی و پذیرش، می‌توان بر افسردگی غلبه کرد، از افکار منفی رها شد و نشخوار فکری در فرد کاهش یابد.