پژوهش جدید: استرس کودکی در پدران میتواند از طریق اسپرم بر نسل بعد اثر بگذارد

پژوهش جدید استرس کودکی در پدران میتواند از طریق اسپرم بر نسل بعد اثر بگذارد, یک مطالعه علمی جدید نشان داده است که پدران میتوانند اثرات استرس و صدمههای دوران کودکی خود را از طریق تغییرات اپیژنتیکی در اسپرم به فرزندان خود منتقل کنند.

نتایج این تحقیق که در سوم ژانویه در نشریه معتبر مولکولار سایکیاتری منتشر شده، بر روی مکانیزمهای انتقال صدمه بین نسلی تمرکز دارد.\تحلیل اپیژنتیک روی نمونههای اسپرمتیم تحقیقاتی دانشگاه تورکو در فنلاند، سلولهای اسپرم ۵۸ مرد را مورد بررسی قرار داد. اکثر این شرکتکنندگان در بازه سنی اواخر دهه ۳۰ تا اوایل ۴۰ سالگی قرار داشتند.

محققان برای سنجش سطح استرس و تروما در دوران کودکی، از مقیاس استاندارد تروما و پریشانی (TADS) استفاده کردند که پرسشهایی درباره غفلت عاطفی یا فیزیکی، آزارهای جنسی، عاطفی و فیزیکی را در بر میگیرد.\تفاوتهای اپیژنتیکی قابل مشاهدهتجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که اسپرم مردانی که نمرات بالاتری در مقیاس تروما داشتند، الگوهای اپیژنتیکی متمایزی را در مقایسه با کسانی که صدمه کمتری گزارش کرده بودند، نشان میدهند.

این یافته حاکی از آن است که تغییرات ناشی از محیط و تجربیات زندگی میتواند دههها پس از وقوع رویداد، بر روی دیانای اسپرم باقی بماند و پایدار باشد.\احتیاط در تفسیر نتایجبا وجود نتایج مشوق، محققان تأکید میکنند که این حوزه تحقیقاتی همچنان در مراحل اولیه قرار دارد. مشاهده تغییرات اپیژنتیکی در اسپرم به طور مستقیم و قطعی به معنای انتقال این تغییرات به نسل بعد و ایجاد اثرات بالینی در کودکان نیست.

این موضوع همچنان یک فرضیه علمی است که نیازمند بررسیهای گستردهتر است.\شواهد از مدلهای حیوانیدکتر جترو توولاری، سرپرست تیم تحقیق و استادیار پزشکی بالینی در دانشگاه تورکو، در این باره بیان کرد هرچند انتقال قطعی تغییرات اپیژنتیکی از والدین انسان به فرزندان هنوز اثبات نشده، اما در مدلهای حیوانی آزمایشی مانند کرمها و موشها، این انتقال مشاهده شده است. این شواهد حیوانی، پایهای برای تحقیقات آتی بر روی انسانها فراهم میآورد.