موشها با رفتارهای شبیه احیا

موشها با رفتارهای شبیه احیا، همنوعان بیهوش خود را نجات میدهند, تحقیقات جدید نشان میدهد که موشها هنگام مواجهه با یک همنوع بیهوش، اقدامات هدفمندی را انجام میدهند که بسیار شبیه به اقدامات اولیه در انسانها است. این یافتهها که توسط محققان منتشر شده، بیانگر وجود غریز اجتماعی عمیق در این جانداران است.

تحلیل رفتار موشها در کنار همنوعان بیهوش در طول مطالعه، محققان موشهای بیهوش و بیحرکت را در کنار موشهای سالم و فعال قرار دادند. عکسالعمل موشهای فعال طیفی از رفتارها را در بر میگرفت که از مراحل ملایم آغاز شده و به اقدامات نیرومندتر میانجامید. مراحل گامبهگام اقدام نجات مرحله اول بوییدن و تمیز کردن ملایم بدن همنوع بیهوش. مرحله دوم گاز گرفتن و کشیدن زبان به منظور باز کردن مجاری تنفسی.

تمرکز بر دهان تلاشها به طور خاص بر نواحی دهان و زبان متمرکز بود تا مانعهای احتمالی خارج شود. نتایج حیرتانگیز نشان داد که در ۸۰ درصد موارد، موشها موفق شدند اجسام خارجی را از حنجره همنوع خود خارج کنند. این رفتار بیشتر در مواجهه با موشهای آشنای مشاهده شد و به محض به هوش آمدن فرد بیهوش، متوقف میگردید.

تأثیر بر سرعت بهبود و مکانیسم مغزی موشهایی که هدف این مراقبتها قرار گرفتند، سریعتر به هوش آمدند و القدره راه رفتن را بازیابی کردند. پژوهشگران نورونهای خاصی در مغز موشها را شناسایی کردند که با ترشح هورمون اکسیتوسین، این رفتارهای غریزی را کنترل میکنند. اگرچه این حرکات دقیقاً مشابه احیای قلبیپلیمنی انسانی نیستند، اما کارکرد مشابهی در تسریع روند بهبودی داشتهاند.

پیامدهای تکاملی و اجتماعی این کشف پافشاری میکند که حمایت از همنوعان در شرایط بحرانی یک رفتار غریزی و پیشینهداری در حیوانات اجتماعی است. این الگو باعث تحکیم وحدت گروه و افزایش شانس بقا میشود. محققان امیدوارند این یافتهها در درک بهتر رفتارهای اجتماعی و غریزی دیگر گونهها نیز یاریرسان باشد.