تحقیقات نشان می‌دهد شانس رسیدن به صد سالگی برای نوزادان بسیار پایین است
پژوهش‌ها نشان می‌دهند که علی‌رغم پیشرفت‌های چشمگیر پزشکی در قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم، به نظر می‌رسد انسان‌ها به محدودیت‌های طبیعی طول عمر نزدیک شده‌اند.
در دهه ۱۹۹۰ برخی پیش‌بینی‌ها بیان می‌کردند که اکثر کودکانی که امروز متولد می‌شوند تا صد سالگی عمر خواهند کرد.
اما داده‌های جدید نشان می‌دهد که کودکانی که در سال‌های اخیر به دنیا آمده‌اند، اگر دختر باشند تنها ۵.۳ درصد شانس دارند که جشن تولد صد سالگی خود را برگزار کنند و این احتمال برای پس‌ران حتی کمتر است و به ۱.۸ درصد می‌رسد.
دانشمندان دانشگاه ایلینوی در شیکاگو داده‌های مربوط به مرگ‌ومیر در مناطق مختلفی چون هنگ‌کنگ، استرالیا، فرا‌نسه و اسپانیا را بررسی کرده‌اند.
بر اساس این بررسی‌ها، می‌انگین جهانی امید به زندگی از ۴۸ سال در سال ۱۹۰۰ به ۶۷ سال در سال ۱۹۵۰ و سپس به ۷۶ سال در آغاز هزاره سوم افزایش یافته است، اما تا سال ۲۰۲۱ این عدد تنها به ۷۷ سال رسیده است.
اگر روال افزایش عمر به صورت نمایی ادامه می‌یافت، انتظار می‌رفت که این عدد اکنون نزدیک به ۸۳ سال باشد.
آمار‌های دفتر ملی آمار بریتانیا مشخص می‌کند که امید به زندگی در این کشور از سال ۱۸۴۱ به طور قابل توجه‌ی افزایش یافته است.
در آن سال انتظار می‌رفت پس‌ران تنها ۴۰.۲ سال و دختران ۴۲.۳ سال عمر کنند، که در سال ۱۹۵۰ به ترتیب به ۶۶.۱ و ۷۰.۶ سال و در سال ۲۰۰۰ به ۷۵.۶ و ۸۰.۴ سال رسید.
بر پایه آمار‌های تازه، کودکی که در سال ۲۰۲۲ متولد شده باشد، اگر پسر باشد تا ۷۸.۹ سالگی و اگر دختر باشد تا ۸۲.۸ سالگی عمر خواهد کرد، که نشان‌دهنده افت شدت رشد امید به زندگی است.
تحلیل‌های جدید نشان می‌دهد مردم هنگ‌کنگ بیش‌ترین شانس رسیدن به صد سالگی را دارند؛ به طوری که ۱۲.۸ درصد دختران و ۴.۴ درصد پس‌ران متولد شده در سال ۲۰۱۹ در هنگ‌کنگ به صد سالگی خواهند رسید.
این گروه پژوهشی تأکید کرده‌اند که هیچ نشانه‌ای از تکرار رشد نمایی امید به زندگی در قرن بیست و یکم وجود ندارد و نظر می‌کنند تمرکز اکنون باید بر افزایش سال‌های سالم زندگی باشد.
پروفسور استوارت اولشانسکی، رهبر این مطالعه، می‌گوید اکثر افرادی که امروزه تا سنین بالا زندگی می‌کنند، از پیشرفت‌های پزشکی بهره‌مند شده‌اند، اما این مداخلات اگرچه سرعت‌شان افزایش یافته، تنها چند سال به عمر افراد اضافه کرده‌اند که نشان می‌دهد دوران افزایش سریع امید به زندگی به پایان رسیده است.
اکنون باید روی اقداماتی متمرکز شویم که روال پیری را کند کرده و بازه زندگی سالم را افزایش دهند.
بازه زندگی سالم، معیاری نسبتا جدید است که تعداد سال‌هایی را که فرد در سلامت کامل زندگی می‌کند اندازه می‌گیرد.
در سال ۱۹۹۰ پروفسور اولشانسکی مقاله‌ای منتشر کرد که در آن بیان کرد انسان‌ها به سقف طول عمر، یعنی نزدیک به ۸۵ سال، نزدیک شده‌اند و اکثر دستاورد‌های مهم در این حوزه قبلا حاصل شده‌اند.
این پژوهش‌ها در مجله نیچر ایجینگ منتشر شده‌اند.