۱۰ نشانه علمی که عاشق بودن را اثبات می‌کنند
به گزارش ساینس لایو، دانشمندان در درک ماهیت عشق پیشرفت قابل‌توجه‌ی داشته‌اند و به تعریف معنا عاشق شدن پرداخته‌اند. آن‌ها حتی پایه‌های عصبی عشق در مغز را فاش کرده و ثابت کرده‌اند که فعالیت‌های سلولی مربوط به دوستی و عشق از یکدیگر متمایز هستند. تحقیقات هلن فیشر، محقق ارشد موسسه کینزی در دانشگاه ایندیانا و همکاران او، ویژگی‌های روانی و جسمانی مرتبط با عاشق بودن را شناسایی کرده‌اند.
فعالیت منحصر به فرد مغز
فکر کردن درباره شریک عاشقی باعث فعالیت‌های متنوع و زیاد در مغز می‌شود که به نظر با سایر اشکال عشق متفاوت است. تمرکز بر شریک احساسی فعالیت بیش‌تری در نواحی مغز مربوط به شناخت اجتماعی به همراه دارد. پژوهشی در فنلاند نشان داده که شدید‌ترین فعالیت مغزی ناشی از فکر کردن به فرزندان و سپس افکار مربوط به یک شریک احساسی است.
داشتن دیدگاه‌ی خاص
هنگامی که افراد عاشق می‌شوند، به طور ناخودآگاه معشوق خود را بسیار خاص می‌انگارند. این دیدگاه منحصر به فرد در سایر روابط اجتماعی رخ نمی‌دهد. در این حالت، فرد حتی عادی‌ترین ویژگی‌ها یا عادت‌های معشوق را نیز خاص و متفاوت می‌داند.
تمرکز بر نکات مثبث
افرادی که عاشق هستند تمایل دارند شریک زندگی خود را ایده‌آل بدانند، تنها بر جنبه‌های مثبت تمرکز کنند و ویژگی‌های منفی را نادیده بگیرند. تا به حال مشخص نیست این رویکرد برای برقراری یک رابطه عاشقانه سالم مفید است یا خیر. تحقیقات فیشر نشان می‌دهد که عاشقان بر وقایع و اشیاء بی‌اهمیتی که یادآور عزیزانشان هستند نیز دقت زیادی دارند.
بی‌ثباتی عاطفی
عاشق شدن می‌تواند باعث نوسانات شدید در خلق و خو شود. بر اساس پژوهشی در سال ۲۰۱۷، اگر این نوسانات شدید باشند، تا حدی با رفتار افراد مبتلا به اعتیاد مواد مخدر شباهت دارند. فیشر استدلال می‌کند که عشق باید همانند اعتیاد مورد بررسی قرار گیرد و اعتیاد به عشق تنها در صورتی مثبت است که عشق متقابل و سالم باشد.
تشدید جاذبه به شریک احساسی
بر اساس تحقیقات فیشر، تجربه ناملایمات در یک رابطه می‌تواند جاذبه عشق را تشدید کند. برای مثال، عاشقانی که به هر دلیلی شریک احساسی خود را نمی‌بینند دچار اضطراب می‌شوند و در هنگام ملاقات مجدد، سطح دوپامین آن‌ها به وضوح افزایش می‌یابد. وقتی پاداش دوپامین در مغز با تأخیر مواجه شود، فعالیت نورون‌های تولیدکننده دوپامین به شدت افزایش می‌یابد.
افکار غیر‌قابل کنترل
افرادی که عاشق هستند می‌توانند زمان زیادی را به فکر کردن درباره شریک زندگی اختصاص دهند. پژوهشی در سال ۲۰۱۶ نشان داد که زوج‌های عاشق بیش از ۸۵ درصد ساعات بیداری خود را به تفکر در شریک احساسی می‌گذارند. عشق می‌تواند مانع تمرکز افراد بر سایر اطلاعات شود. محققان دریافتند که عشق در میان دانش‌آموزان با عملکرد تحصیلی ضعیف‌تر مرتبط است.
وابستگی عاطفی
افراد عاشق به طور مرتب نشانه‌های وابستگی عاطفی از جمله حس مالکیت، حسادت و ترس از طرد را نشان می‌دهند. این احساسات حتی پس از طرد شدن توسط شریک احساسی نیز باقی می‌مانند. محققان در سال ۲۰۱۰ در مجله فیزیولوژی عصبی نوشتند مشاهده نواحی مغزی درگیر در اعتیاد به کوکائین می‌تواند به توضیح رفتار‌های وسواسی مرتبط با طرد در عشق کمک کند.
برنامه‌ریزی برای آینده
اشتیاق برای برقراری پیوند عاطفی با معشوق، جستجوی راه‌های نزدیکی و خیال‌پردازی درباره آینده مشترک نیز از نشانه‌های عشق است. وقتی سطح سروتونین مغز پس از آغاز یک رابطه به سطح طبیعی بازمی‌گردد، هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند اکسیتوسین در بدن افزایش می‌یابند. تحقیقات نشان می‌دهد که اکسیتوسین با روابط عاشقانه جدی و ازدواج مرتبط است.
حس همدلی
بر اساس تحقیقات فیشر، افرادی که عاشق هستند، همدلی زیادی با شریک زندگی دارند، درد طرف مقابل را مانند درد خود می‌فهمند و برای او هر فداکاری را می‌پذیرند. این همدلی می‌تواند برای رابطه احساسی مفید باشد. همدلی می‌تواند رفتار‌های حمایت‌گرانه را تقویت کند که در کاهش درد و رنج شریک در شرایط سخت کمک‌کننده است.
همسو کردن منافع
عاشق شدن باعث می‌شود فرد اولویت‌های روزمره خود را تغییر دهد تا با اولویت‌های شریک زندگی همسو شوند. در حالی که برخی سعی می‌کنند بیش‌تر شبیه شریک خود شوند، مطالعه دیگری از فیشر در سال ۲۰۱۳ نشان داده که افراد از نظر شخصیتی ممکن است به کسی که هیچ شباهتی به آن‌ها ندارد، جذب شوند.