>> سقوط ۴۰۰درصدی دستمزد کارگران در ده سال: تحلیل و راهحلهای ارتقاء قدرت خرید >> گرانی در ا

>> سقوط ۴۰۰درصدی دستمزد کارگران در ده سال تحلیل و راهحلهای ارتقاء قدرت خرید >> گرانی در ایران نه چیزی تازه و شگفتانگیز است بلکه در دو دهه اخیر، تورم دو رقمی به صورت پیوسته بر زندگی مردم سایه و هزینههای را نداده است. با این حال، شتاب روزانه و هفتگی گرانی در دورهٔ تازهای که پیاپی و بدون وقفه رخ میدهد، ناآرامیهایکای عمرانی را عمیقتر ساخته و قدرت خرید خانوارها را به مرحلهای خطرناک رسانده است.

این مقاله به بررسی این وضعیت، بهویژه ą, میپردازد و بر این نکته تأکید میکند که تحلیل به گزارش طلوع شرق،� — از نان و لبنیات تا داروها و اقلام پروتئینی — در ماههای اخیر بهطور پیدرپی قیمت کرده و برای مثال، کره پاستوریزه ۱۰۰ گرمی که در شهریور ۳۸ هزار تومان بود، در آذر به ۶۰ هزار تومان رسید؛ این معادل افزایش ۵۷درصدی در سه ماه است.

اما موج تازه گرانی از آذر ماه آغاز شد؛ داروها به دلیل حذف یارانههای دولتی تا مرز ۴۰۰درصد گران شد، در حالی که روغن غذایی ۱۵درصد و روغن صنعتی ۲۱درصد افزایش یافت. آمار رسمی مرکز آمار ایران نشان میدهد که در دی ماه ۱۴۰۳، تورم ماهانه کالاهای خوراکی به ۲.۹درصد رسید و تورم نقطه به نقطه ۳۱.۸درصد شد؛ به عبارت دیگر، í برای خرید یک سبد معادل ماه قبل ۳۱.۸درصد بیشتر هزینه پرداخت کردهاند.

سقوط تاریخیוון در مقابل این افزایش قیمتها، دستمزد کارگران ثابت مانده و در REAL، سقوط شده است. بهعنوان یک معیار، قدرت خرید دستمزد با قیمت سکه طلاسن؛ در سال ۱۳۹۳، حداقل دستمزد کارگار با دو فرزند ۸۴۵ هزار تومان بود که معادل ۸۱درصد یک سکه بهار آزادی (۱,۳۷۵,۰۰۰ تومان) بود.

امسال ۱۴۰۳، همان کارگر ۱۰ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان میگیرد؛ در حالی که قیمت سکه بهار آزادی ۶۰ میلیون و ۴۰۵ هزار تومان است؛ بدین ترتیب، قدرت خرید او فقط ۱۸درصد یک سکه است — یعنی در عرض ده سال، از ۸۱درصد به ۱۸درصد، معادل ۴۰۰. چه باید کرد تا توانایی خرید بازیابی شود؟

برای بازیابی قدرت خرید سال ۱۳۹۳، امروز هر کارگر با دو فرزند باید ماهانه حدود ۴۹ میلیون و ۹۲۸ هزار تومان دریافت کند؛ اما در واقعیت، او فقط ۱۰ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان میگیرد — یعنی علیرضا خرمی، فعال کارگری، در این زمینه میگوید اگر دریافتی یک کارگر زیر ۳۰ میلیون تومان باشد، به ůže záí vý؛ برای اجاره، غذا و دارو، حداقل ۳۰ میلیون تومان لازم است و در شهرهای بزرگ این رقم más است. نتیجهگیری و پیشنهادات سیاستی این سقوط ۴۰۰درصدی در ده سال، نه تنها یک مشکل اقتصادی است بلکه یک تشنج اجتماعی عمیق که của المجتمع را به فقر مطلق میاندازد؛ بدون ̧e، بازگرداندن توانایی خرید کارگران نام الممکن است.

استراتژیهای مورد نیاز عبارتند از بازنگری فوری در المزد و ربط آن به تورم واقعی. بازگرداندن یارانههای هدفمند برای کالاهای اساسی؛ بهویژه دارو و غذا. توسعه سامانههایç برای کارگران لا تغطی bá